Το Ασκληπιείο στη Βούλα άρχισε να λειτουργεί το 1920 στην αρχή σαν θεραπευτήριο για παιδιά με φυματίωση των οστών και των αρθρώσεων και αργότερα σαν ορθοπεδικό νοσοκομείο. Τις ανάγκες του Ασκληπιείου στον καρδιολογικό τομέα κάλυπταν στοιχειωδώς μέχρι το 1961 οι λίγοι γιατροί της παθολογίας. Επειδή οι ανάγκες για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών περιστατικών συνεχώς αυξάνονταν, το 1961 η κεντρική διοίκηση διόρισε τον πρώτο ιατρό καρδιολόγο σαν άμισθο επιστημονικό συνεργάτη ο οποίος επισκέπτονταν το νοσοκομείο 2 φορές την εβδομάδα.
Οι γιατροί όλων των ειδικοτήτων εκτίμησαν από την αρχή την χρησιμότητα της καρδιολογίας. Σύντομα όμως έγινε αντιληπτό ότι η παρουσία ενός καρδιολόγου 2 φορές την εβδομάδα σε ένα νοσοκομείο με τις 10 ορθοπεδικές κλινικές διασπαρμένες σε 120 στρέμματα δεν επαρκούσε. Έτσι το 1962 η Διοίκηση του νοσοκομείου και του ΕΕΣ αναγνώρισε και αποφάσισε την λειτουργία καρδιολογικού ιατρείου με παρουσία καρδιολόγου 3 φορές την εβδομάδα. Τα πράγματα βελτιώθηκαν αλλά και πάλι ο ένας καρδιολόγος δεν επαρκούσε για τα έκτακτα και σοβαρά περιστατικά. Τον Απρίλιο του 1963 η κεντρική διοίκηση του ΕΕΣ αποφάσισε την προαγωγή του ιατρείου σε καρδιολογικό τμήμα με έναν διευθυντή.
Τα επόμενα χρόνια προσελήφθηκαν και εσωτερικοί βοηθοί καρδιολόγοι και με την βοήθεια των παθολόγων άρχισαν εφημερία όλο το 24ωρο. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην νοσηλεία των αρρώστων του Ασκληπιείου. Στις αρχές του 1979 το Υπουργείο κοινωνικών Υπηρεσιών ενέκρινε την σκοπιμότητα λειτουργίας μονάδας εντατικής παρακολούθησης καρδιοπαθών.

Το Καρδιολογικό τμήμα έχει τώρα πια την δική του ιστορία και τον δικό του προορισμό ώστε αυτοδύναμα και αυτοδίκαια μπορεί να συνεχίσει το έργο του.